این ظلمه

صفحه ۱۳۱ این کتاب :

"" تلاش برای ذوب کردن دفاع ها با عشق مثل این است که تلاش کنید آتش روشن کنید در حالی که شریکتان روی آن آب می پاشد، در این عشق کور ما تمامیت یک شخص را نمی بینیم، بلکه تنها بخشی از او را که می خواهیم می بینیم، به جای پذیرفتن حقایق ، به عنوان مثال: او مرا طرد کرده، به خصوصیاتی که میخوانیم عشق می ورزیم، و شخصیتی را که در پیش رو داریم نادیده میگیریم، این نه یک عمل قهرمانانه، بلکه تنفر از آن شخص است، ما تلاش میکنیم از طریق قادر مطلق بودن، از واقعیت بزرگ تر شویم: (( با اینکه مرا طرد میکنی، مجبورت خواهم کرد دوستم بداری ))  تلاش برای واداشتن کسی به اینکه ما را دوست بدارد خشونت است، نه عشق. 

این بخش کتاب منو یاد یه ایمیل دو کلمه ای از تو میندازه:

نوشتی : این ظلمه 

و درست نوشتی ، اون روزا رفتار ظالمانه ای داشتم و یادم نمیاد بابتش ازت عذر خواهی کرده باشم، درستش این بود که الان مستقیم مسیج میدادم بهت، ولی از طرفی فک کردم شاید باز کردن مجدد این بحث جالب نباشه، به هر حال اینجا برای خودم مینویسم . عذر میخوام و اگه روزی فرصت شد، از توام عذر خواهی میکنم.

daftare-jadid...